× هیفدهم بهمن سومین سال دیدارمون تموم شد و وارد سال چاهارم شدیم. کلی برنامه ریخته بودم واسه این روز. ما به خاطر پیشرفت تکنولوژی دو تا سالگرد دوستی داریم. یکی آشنایی اینترنتی و یکی هم شیش‌ماه بعدش، که می‌شه آشنایی فیس تو فیسی!!!
شنبه صبح بهش اس‌ام‌اس دادم "بیداری؟" که جواب نداد. قرار بود ساعت 11:30 بیاد تهران که با هم مراسم پر شکوه برنامه‌ریزی شده‌مون رو برگزار کنیم. ساعت 10:30 از خونه زنگ زد. گفت که دیشبش حالش بد شده و فشارش اومده رو 30/7 و رفته زیر سرم. صداش به شدت گرفته بود و معلوم بود سرما خورده. سالگرد دوستی‌مون رو بهم تبریک گفت و معذرت خواست از اینکه نمی‌تونه بیاد و وقتی دلخوری شدید من رو دید گفت اگه بهتر شد، بعدازظهرش می‌یاد و من با درک بیسیـــــــار زیاد گفتم که اصلن نمی‌خواد و کلن ما به درد هم نمی‌خوردیم از همون اول!!!!!
کلن من مدلم اینجوریه که قابلیت هضم کنسل شدن برنامه‌ی از پیش تعئین شده رو تو یکی دو ساعت اول ندارم!!! باید یه کم بگذره که مثلن بتونم هضم کنم که پائین اومدن فشار آقای زیپ، اونم درست شب قبل سالگرد آشنایی‌مون یه توطئه نبوده و اینکه رفته زیر سرم با برنامه‌ریزی قبلی صورت نگرفته!!!!!!!
واسه دلخوشی خودم عصر خیلی شیک بلند شدم رفتم گردش و به خودم یه ساعت جوجو کادو دادم [Click] کلی روحم از بابت این تحویل گرفتگی ارضا شد و انگار آقای زیپ این کادو رو گرفته، باهاش آشتی کردم D:
چون یکی از عواملی که باعث افزایش دلخوریم می‌شد هم این بود که این عینک مارک بی‌ناموسی [Click] که با داغ بودن تنور چشمام، مامان برام خریده بود رو با کنسل شدن قرارمون نمی‌تونستم بزنم و حالا که رفتم بیرون عین عقده‌یی‌ها زدمش و دیگه بحثی با آقای زیپ نداشتم!!! D:

پاورقی:
کامپیوترم پوکیده باز. اما از اونجایی که من از این بادایی نیستم که با این بیدا بلرزم هستم در خدمتتون!! تصمیم گرفتم مدت نشستن پشت کامپیوتر رو زیاد کنم. اگه کسی سؤالی داره توی کامنتینگ همین پست بپرسه و جوابش رو دریافت کنه (:

یک سری خبر بد:
- دیروز قرار بود به مناسبت ساگردمون همدیگه رو ببینیم اما بنده دچار عارضه سرماخوردگی شدم و زمین گیر شدم و نشد که بشه! واقعاً اتفاق خیلی بدی بود!
- خانوم زیگزاگ سیستمش مجدداً برای nامین بار پُکیده! حالا دیگه از همون یه ربع مجوز استفاده ای که دکترش براش صادر کرده هم نمی تونه بهره ببره! مجبورین دوباره منو یه چند روزی تحمل کنین!
- چند روز پیش یکی از رفقامون رو به همراه برادر و مادرش گرفتند! شبونه ریختن خونشون و وسایل شخصیش رو گشتن و بردنشون! دیروز شنیدم که مادر و برادرش آزاد شدند اما خود رفیقمون هنوز اسیره! دعا کنین براش..
- زنگ خط ایرانسلم «به لاله ی در خون خفته» است، این روزا خیلی این آهنگ رو دوست دارم! اما از اونجایی که خودم نمی تونم به خودم زنگ بزنم فقط خانوم زیگزاگه که از 500 تومن ولخرجی من بابت خرید آهنگ پیشواز داره لذت می بره!
- کمیته تجدید نظر تشکیل نشده و من همچنان بلاتکلیفم!
- الان تو نیمه دوم دهه فجر قرار داریم!

× چارشنبه‌هه بود رفتم؟! پنج‌شنبه‌ش رفتم واسه عمل. راستش چندان استرس نداشتم. خوشبختانه عمل هم مشکلی نداشت. دکتر بهم گفته بود در کل سی ثانیه بیشتر طول نمی‌کشه که البته دروغ گفته بود!!! چون من یه ربع زیر عمل بودم و هی می‌شمردم و این 30 ثانیه تمومی نداشت!!!! آخرش وقتی کارش تموم شد بهم گفت چند ثانیه به یه نور سبز خیره بشم! فکر کنم کلن خودش فقط همون قسمت خیره موندن رو حساب کرده بود!!!!
بلافاصله بعد از اینکه از رو تخت بلند شدم هم بهم گفت چشمات رو باز کن!!!! یه کم تار می‌دیدم اولش. چشمام به شدت قرمز شده بود و ورم کرده بود ولی چون خودم رو نمی‌دیدم مشکلی نداشتم فقط به شدت چشمام اشک می‌یومد و می‌سوخت تا حدی. کلن سختیش فقط روز و شب اول بود که اونم با کمک‌های فوق‌العاده زیاد مامان و همکاری سی‌سی و صد البته آستانه‌ی تحمل غر بالای آقای زیپ حل شد و بعدش کم‌کم به حالت عادی برگشتم.
هنوز پای کامپیوتر نشستن برام سخته. دکتر ازم راضیه اما گفته روزی یه ربع فقط بشینم پای کامپیوتر!!!! تو یه ربع هم که کلن من می‌تونم دنیای مجازی رو فتح کنم، می‌دونید که!!! اونم با این سرعت یه هفته قبل بیست و دوئه بهمنی!!!! D:

مخلص کلوم اینکه همه چیز رو به راهه. مرسی از همه‌ی اونایی که جویای حالم بودن به هر نحوی و صد البته دست‌اندر کار برنامه و گرداننده‌ی وبلاگ در نبود من؛ آقای زیپ. فقط اینکه از اونجایی که من تا بخوام بجنبم به خودم، یه ربع وقتم تموم می‌شه به احتمال خیلی قوی آقای زیپ باید کماکان زحمت نوشتن پستا رو عهده‌دار باشه، صد البته که منم در روز یه ربع به کارش نظارت می‌کنم D: راستی شما خوشه چندمید؟ (((((:

اولین خوشه غزه و لبنان
دومین خوشه هیئت و یاران
در ته سفره ماند اگر چیزی
سومین خوشه ملت ایران

 

 اندر احوالات شوهرم، زیگزاگ:
 ایشون در مرحله ای هستند که هم میتونند پیامک بخونند و هم ارسال کنند! کتاب هم می تونند بخونند حتی! اما مدت این کتابخونی کمی که زیاد میشه چشم هاشون تار و مار میبینه! و کماکان نیز از نشستن در پشت PC محروم می باشند! 

باش تا نفرین دوزخ از تو چه سازد،
که مادران سیاهپوش
ــ داغ‌داران ِ زيباترين فرزندان ِ آفتاب و باد ــ
هنوز از سجاده ها 
سر بر نگرفته اند!

اشکهای مادر اشکان سهرابی در سالروز تولد فرزندش
امروز 10 بهمن 88