× نقش و نگار عزیز یه بازی اختراع کرده که واسه حسن ختام سال 88 چیز جالبیه. اینکه بیای آرزوهات رو واسه سال 89 بنویسی دو تا حسن داره. یکی اینکه می‌دونی از سال جدید چی می‌خوای و کلن برنامه‌ت چیه و اون یکی‌شم اینه که پس فردا آخر سال که می‌شه می‌یای نیگا می‌کنی و می‌بینی به چند تا از آرزوهات رسیدی و حالیت نبوده!!! البته این بازی محدودیتم داره. اینکه فقط می‌تونی واسه هر ماه، یه آرزو کنی و کلن 12 تا از آرزوهات رو باید بنویسی ولی کی به کیه؟ (-;
اولين آرزوم واسه سال 89، پيدا شدن يه كار خوب واسه آقای زیپه. اتفاقی که واقعن رابطه‌مون بهش احتیاج داره.
آرزو می‌کنم ترم جدید، نوزده واحد باقی مونده از درسم رو طوری ارائه کنن که بتونم بردارمشون و تا بهمن دیگه خلاص شم.
آرزو می‌کنم بتونم کلاس نقاشی و فرانسه رو تا آخرش ادامه بدم و هی شل کن سفت کن در نیارم.
آرزو می‌کنم بتونم با کفش پاشنه 7 سانتی راه برم و مشکلی برام پیش نیاد.
آرزو می‌کنم بتونم بدون احساس عذاب وجدان بگم "نه" و حرفم رو راحت بزنم و خودم رو اذیت نکنم.
آرزو می‌کنم بتونم گواهی رانندگیم رو اخذ کنم!! همونی که از 18 سالگی هی دارم اخذش می‌کنم D-:
آرزو می‌کنم بتونم از پس مسئولیت سی‌سی بربیام و خوشبخت باشه.
آرزو می‌کنم بتونم بشم 50 کیلو!!
آرزو می‌کنم خونه‌مون رو عوض کنیم و من صاحب یک عدد اتاق شخصی شم.
آرزو می‌کنم طرز بافتن دستکش و جوراب رو یاد بگیرم.
آرزو می‌کنم با رشد شعور سیاسی مردم کشورم، فرهنگ‌مون هم یه‌کم رشد پیدا کنه.
و در آخر آرزو می‌کنم هیچ‌کدوم از نزدیکانم رو از دست ندم...
از طرف من، هر کس تمایل به بازی کردن داش؛ دعوته (-:

× داریم با مامان سوار تاکسی می‌شیم که یهو می‌بینم یه فروند گوشی افتاده رو صندلی عقب. برش می‌دارم که بدمش به راننده که مامان می‌گه "نگهش دار به کسی که زنگ می‌زنه بگو بیاد بگیره". نگهش می‌دارم. تو جلده. یه نوکیای 8600 تو یه جلد مشکیه محکم. معلومه صاحابش دوستش داره. زنگ می‌خوره. گوشی رو با بدبختی در می‌یارم و صفحه‌ش رو نیگا می‌کنم. نوشته: "خونه". حس بدی دارم. انگار یه چیزی رو دوشم سنگینی می‌کنه. برمی‌دارم. طرف یه زن مسنه. طفلی کپ می‌کنه صدای من رو می‌شنوه. بهش توضیح می‌دم که این گوشی رو تو تاکسی پیدا کردم. فقط می‌گه باشه و می‌ذاره گوشی رو. همش به اون شبی فکر می‌کنم که گوشی آقای زیپ رو با چاقو گرفتن ازش. که چقد ناراحت شده بودیم جفت‌مون... حدودن یه ربع بعد دوباره گوشی زنگ می‌خوره. باز افتاده "خونه". حدس می‌زنم طرف رسیده خونه و حالا خودش زنگ زده. برمی‌دارم. یه پسره 27-8 ساله اونور خطه. می‌گه: الان رسیدم خونه گفتن شما لطف کردید گوشی رو پیدا کردید و زنگ زدید خونه، واقعن ممنون. معلومه چقد ذوق زده‌س و هول شده. واسه همین تذکر نمی‌دم که پیدا کردن چیزی، لطف نیست و من زنگ نزدم خونه و خونه زنگ زد به من!!! می‌پرسه کی می‌تونه بیاد بگیره گوشیش رو؟ می‌گم که الان بیرونم. می‌گه مسیرتون کجاس؟ دوباره می‌گم بیرونم. به محض اینکه برسم خونه باهاتون تماس می‌گیرم و می‌گم که طرفای سیدخندانه خونمون. می‌پرسه چه ساعتی حدودن می‌رسم خونه؟ خنده‌م می‌گیره. ظاهرن طرف از ایناس که گوشیشه و زندگیش!! می‌گم 5-5:30. یه آخ‌آخ می‌گه و تشکر می‌کنه. حدس می‌زنم آخ‌آخش واسه ساعتیه که اوج ترافیکه. یا شایدم جایی کار داره و یا اصلن به من چه!!! ساعت 5 می‌رسم خونه و سریع بهش زنگ می‌زنم. با اولین زنگ برمی‌داره خودش. انگار پای تلفن نشسته بوده و منتظر من بوده. بهش آدرس می‌دم و فامیلیش رو می‌پرسم. می‌شینم بست منتظرش تا بیاد. انگار دست و پام سنگین شده و نمی‌تونم کاری انجام بدم تا این یارو نیاد و نگیره امانتی‌ش رو...
همش به این فکر می‌کنم که با ذوق و شوق دست کرده تو جیبش و یهو شوکه شده که گوشیش کجاس؟ بعدشم با لک‌و لوچ آویزون رفته خونه و یهو مامانش بهش گفته گوشیت گم شده؟ طرف زنگ زده که بیا بگیر گوشیت رو. چه خوشحال شده‌ها. بعد هی ذوق می‌کنم از این رفتار جنتل‌ومنانه‌ی خودم D-:
خوشبختانه زود خودش رو رسوند. به چشم خواهری بانمک بود، خدا حفظش کنه ((-: گوشیش رو می‌دم و در جواب تشکرهای بی‌وقفه‌ش که حدودن 20-30 ثانیه یه بند طول کشید، بدون تنوع فقط می‌گم خواهش می‌کنم و می‌یام بالا...

× داریم سر یه جریانی بحث می‌کنیم پای تلفن:
من: حرفاش رو باور کردی؟
زیپ: نه، اما باید برام توضیح بدی
من: اعتماد نداری بهم؟
زیپ: داشتم بهت
من: الان چی؟
زیپ: نه
من: می‌خوای همه چی رو تموم کنیم، جفتمون راحت شیم؟
زیپ: ...
من: یادته می‌گفتی خیلی از این اتفاقا ممکنه پیش بیاد؟
زیپ: پیش پیش پیش...
من: چی؟
زیپ: یه گربه‌هه رد شد، داشتم صداش می‌کردم!!!
من:

× آویشن عزیزم
داره برای بچه‌های پرورشگاهی، لباس تهیه می‌کنه. کسانی که تمایل دارن بهش کمک کنن می‌تونن لباس‌های خریداری شده خودشون رو بهش برسونن و یا اینکه به شماره حساب 102055025008، سیبا بانک ملی به نام نیوشا دوستدار صنایع و شماره کارت 6037991128459561 مبلغ دلخواهشون رو واریز کنن. برای اطمینان شما، نیوشا زحمت می‌کشه و برای هر خریدی که انجام می‌شه فاکتور می‌گیره و به ایمیل شما می‌فرسته.

توصیه‌ی چارشنبه‌سوریانه:
بچه‌ها، مواظب باشید!
و البته این پست سهیل در رابطه با چارشنبه‌سوری رو از دست ندید [Click].

× رفتم واسه خرید عید یه کیف پول خریدم [Click]. آخه تمام سرمایه‌‌م از تراول‌چک‌ها بگیر تا سکه‌هام لخـ.ت مونده بودن، می‌دونی (((-: بعد رفتم دو تا کتاب هم خریدم واسه تعطیلات عید -یکی‌ش ترلان و اون‌یکی‌شم رازی در کوچه‌ها- جفتشم از فریبا وفی. البته حتم دارم که نمی‌رسم بخونمشون ولی خب مجبور بودم؛ یکی اومده بود کلاشینکف گذاشته بود پشت سرم که بخرم این دو تا رو، می‌فهمی؟!! خرید بعدیم اینا بودن که حکم نون سر سفره هف‌سین رو داش واسم. اینقد واجب بودن [Click]. اینجوری آشغال‌وار نگاشون نکن‌ها، بیس تومن پول رفته بالاشون!!! آخرین خرید عیدم هم دو تا دی‌وی‌دی بود. خیلی دلم می‌خواس فیلم استخوان‌های دوست‌داشتنی رو بگیرم. واسه همین آمریکن‌پای 7 رو گرفتم با یه فیلم به اسم کتاب الی که یارو خیلی اصرار داش قشنگه!!! اینم از استخوان‌های دوست‌داشتنی D-:
کلن کشته مرده‌ی این خریدامم. آقای زیپ هم خیلی کشته‌ مرده‌ی این مدل خریدامه، می‌دونی D-: چیه آدم همش روتین و با یه لیسته از قبل تعئین شده بره خرید؟ گاهی اوقات لازمه خودتم خودت رو سورپرایز کنی. گاهی این آت و آشغالا واسه روحیه‌ی آدم ضرورتش بیشتر از بلوز و کیف و کفشیه که تا می‌یای بخری، یه مامان نامی از پشت سرت داد می‌زنه: ایــــــــن همه داری!!!! و تشنج اعصاب ایجاد بشه. بعله‌ جانم!