× تو تختم دارم تو شیش و بشه بین پا شدن از خواب و یه پنج دیقه دیگه خوابیدن دست و پا میزنم که میبینم دزدگیره مرسدس جیپه (!) بابا صدا میکنه. از سکوت خونه معلومه کسی نیس. اولش با خودم میگم کی حال داره بلند شه عینک بزنه و بره دم پنجره ببینه خدایی نکرده کی به مرسدس جیپ توهین کرده که جیغش رفته هوا؟! که یهو یادم میافته دو ماه پیش چشمم رو عمل کردم و میتونم بدون عینک از طبقهی سوم خیابون رو تماشا کنم!!!!
یا
دارم با مامان حرف میزنم، چشمم خسته شده و به خاطر رنگرزی خونه، میسوزه. یهو بیاختیار دستم رو میبرم بالا تا جای عینکمو رو چشمم تنظیم کنم (((((-: صحنهی خندهداریه اگه کسی توجهش به تو باشه!!!
یا
صبح از خواب بلند میشم و طبق رواق قبلها، بعد از صورت شستن و بستن موهام، ناخودآگاه میرم سمت میز تا عینکم رو بردارم و میبینم نیس!!!!
همهی اینا یعنی اینکه من هنوز عادت نکردم به بیعینک بودن. گاهی دلم واقعن واسه عینکم تنگ میشه اگرچه ظاهرم 180 درجه فرق کرده و بدون عینک خیلی خوب همهچیز رو میبینم... اما حق دارم، یازده سال کم نیس، سنگم بود عادت میکرد!!!!!
پاورقی:
خیلی از دوستان در مورد عمل چشم بارها سؤال کردن ازم. خیلیها هم شاید روشون نشده. واسه همین اینجا مینویسم که دیگه مجبور نباشم تکتک جواب بدم به همه (-:
من کلینیک نور عمل کردم تو ونک. عملم لازک بود. قیمت خود عملم شد 900 تومن. اما با آزمایشات و پول کلینیک و داروها شد 1.250 تومن. شمارهی چشمم یکیش سه و خردهیی و یکیش چار و خردهیی نزدیکبین بود [یعنی دور رو نمیدیدم] و 75 صدم هم آستیکمات داشتم. یعنی آستیکماتم زیاد نبود.
یعد از عمل تا یکی-دو روز زیر چشمم ورم داشت. چون اشک مییومد از چشمم و مثل آدمی که دو روز نشسته بست گریه کرده فقط، ورم کرده بود چشمام. اما بعد از روز دوم کمکم پف چشمم خوابید و زیر چشمم یهکم کبود شد و گود افتاد که اونم بعد از دو هفته کامل از بین رفت و الان عادی شده.
از عمل راضیام و دیدم در حد همون دیدم با عینک شده و فعلن مشکلی پیش نیومده خدا رو شکر.